Media
Subsidies, Cadeautjes, Wind & Storm
Zoals ik voorspelde, leverde Sint Zalm, die recent als notoire blunderaar door de mand is gevallen, een verlaat cadeautje van 650 miljoen af aan hogere aardgasbaten. Weliswaar indirect betaald door onszelf, door de koppeling aan die belachelijk hoge benzineprijzen. Accijnsverlaging was immers eerder niet aan de orde. Ook weigert onze regering structurele investeringen in duurzame alternatieve energie. Maar nu wel aankomen met cadeautjes die we zelf betaald hebben. Libertariërs zouden het een subsidie noemen.Voor en na de moord op de Pim F., die zoals we nu via de RVD weten een innige band onderhield met minderjarige Marokkaanse jongens, wilden Sint Zalm en zijn VVD nog wel flink meehuilen met de heftige kritiek op Paars. Een Paars waar hij en vooral de VVD zelf deel van hadden uitgemaakt. Belangrijke kwesties toen: het kwartje van Kok en de lange wachtlijsten bij de ziekenhuizen. Nu, bijna twee Balken-ellendes verder, hebben wij het niet langer over kwartjes, maar over hele euro’s (de euro van Zalm) en zijn de wachtlijsten nog langer geworden. In ieder geval lang genoeg, dat ze bij Volksgezondheid zoveel geld hebben overgehouden dat een ambtenaar op dit ministerie zonder enige moeite 22 miljoen heeft kunnen verduisteren.
Behalve deze ongewilde subsidies wordt er ook nog steeds niets gedaan aan het gapende gat van de landbouwsubsidies. Stel, je kunt uit alle Europese landen kiezen om een nieuw landbouwbedrijf te starten. Dan kies je natuurlijk Nederland. Wij hebben tenminste een heerlijke klimaat, vruchtbare aarde, goedkope arbeidskrachten, grote lappen grond en zeer makkelijke milieuregels. Zalms VVD heeft nu het licht gezien: we vangen het nijpende tekort aan betaalbare woningen op door nauwelijks gebruikte en zwaar gesubsidieerde landbouwgrond te gaan bebouwen. Wat mederegeringspartij CDA en ‘überboer’ Veerman hiervan vinden is nog onduidelijk.
Maar nu de hamvraag: Waarom wordt er in Nederland eigenlijk flink gesubsidieerd? Waarom moet iets kunstmatig in leven gehouden worden wanneer het niet op zichzelf kan bestaan? Om een doel te stimuleren, zegt de overheid. Een aantal toneelgezelschappen krijgt ongeveer 35 miljoen aan echte subsidies.
Speelfilms daarentegen krijgen op projectbasis ongeveer 12 miljoen aan leningen op zachtere voorwaarden. Bij films dien je blijkbaar een ondernemer te zijn. In het theater word je echter geacht óf je eigen broek op te houden, zoals de producties van Joop van den Ende, óf je leeft van de subsidiekraan. Het maakt in dat laatste geval niet uit dat je er jarenlang een zakelijke soep van hebt gemaakt, zoals bij de Amsterdamse Theatercompagnie, die onlangs 1,8 miljoen aan echte subsidie heeft ontvangen. Rekening houdend met het totale aantal bezoekers dat een dergelijk gezelschap per jaar trekt, betekent dit een subsidiëring van minimaal dertig euro per kaartje. Dus elke keer dat u dit gezelschap bezoekt, betaalt de burger dertig euro bij. De acteurs zorgen dat ze de hun te lage salarissen bij dit gezelschap, compenseren door veel meer geld te vragen bij andere activiteiten, zoals film. Dit alles maakt gesubsidieerd toneel eigenlijk tot een soort zeer duur betaalde hobby. Maar daar krijg je dan natuurlijk wel weer vernieuwend en baanbrekend toneel voor terug van een zeer hoog niveau. Dat dit echter alleen wordt geapprecieerd door kleine aantallen, overwegend blanke, alleenstaande, goed opgeleide vrouwen uit de Randstad van circa veertig jaar oud, is helaas pindakaas.
Over het subsidiëren van hobby’s gesproken: Ayaan Hirsi Ali is opgeleid vanuit de gesubsidieerde sector en leek als een linkse Jeanne d’Arc voorbestemd de belangen van minderheden te vertegenwoordigen. Na schaamteloos van politieke kleur te veranderen, vecht zij nu al enige tijd haar privé-oorlogen uit. Gesteund door allerlei populistische stromingen die haar als een soort ‘Oom Tom’ gebruiken om hun, op menselijke gronden, incorrecte boodschap uit te laten dragen. Een boodschap die bol staat van intolerantie, het zaaien
van haat en het tegen elkaar opzetten van bevolkingsgroepen. Maar wel gesubsidieerd. Zoals een oud-Hollands gezegde luidt: “Wie wind zaait, zal storm oogsten”. Wellicht is dat het duurzame en algemene belang dat subsidies eigenlijk voor ogen moeten hebben.
Column_SanFuMalta_02.pdf
02-02-2012
